این روزها می‌توان لپ‌تاپی خرید که پردازنده‌اش را انویدیا ساخته است؛ جمله‌ای که تا چند سال پیش بعید به نظر می‌رسید. نکته غافلگیرکننده‌تر این است که خانواده RTX Spark برای گیمرهای رایانه شخصی ساخته نشده و اگر بازی دلیل اصلی خرید باشد، بهتر است سراغ آن نروید.

این به معنای ضعف محصول نیست. پلتفرم RTX Spark توانمند است، هرچند هنوز درگیر رفع ایرادهای اولیه است. قدرت پردازشی بالایی دارد و می‌توان آن را جایگزین واقعی تراشه‌های آرم اپل در محیط ویندوز دانست. در هوش مصنوعی محلی هم درخشان عمل می‌کند، چون اساساً برای همین کاربرد طراحی شده است. بررسی سرفیس لپ‌تاپ اولترا، که روی همین بستر ساخته شده، جزئیات بیشتری از این توانایی‌ها را روشن می‌کند.

بیشتر افراد با شنیدن «لپ‌تاپ انویدیا» به بازی فکر می‌کنند. RTX Spark هم بازی اجرا می‌کند و دامنه عناوین آن کم نیست. برآورد پیش از عرضه که گرافیک یکپارچه را نزدیک سطح RTX 5070 می‌دانست، تقریباً دقیق از آب درآمده است. آزمون اولیه اومنی‌بوک ۱۶ اولترای اچ‌پی با قیمت ۳۱۹۹ دلار، برای یک گرافیک مجتمع نتیجه‌ای بسیار قابل توجه داشت.

آنچه معامله را برای گیمر نامناسب می‌کند قیمت است. این لپ‌تاپ‌ها هنگام عرضه بین ۲۶۰۰ تا ۷۰۰۰ دلار قیمت‌گذاری شده‌اند. برای کسی که عمدتاً به بازی نیاز دارد، مبلغ گزافی بابت همان سطح عملکرد پرداخت می‌شود؛ اختلاف از حدود هزار دلار بیشتر نسبت به لپ‌تاپ هم‌تراز با کارت گرافیک مجزا شروع می‌شود و در مدل‌های گران‌تر بالاتر می‌رود.

توان این پلتفرم انکارشدنی نیست. کنسول‌های دستی سال‌های اخیر نشان داده بودند گرافیک یکپارچه از پس بازی‌های چشمگیر برمی‌آید. انویدیا هم احتمالاً ثابت کرده همین کار روی معماری آرم ممکن است و شاید حتی بهتر از تراشه‌های x64 انجام شود. اما با تراشه‌ها و طراحی‌های اولیه، این تجربه ارزان به دست نمی‌آید.

سازگاری؛ مانعی که تقریباً برطرف شده است

یکی از دردسرهای تراشه‌های آرم اولیه کوالکام در لپ‌تاپ‌های ویندوزی، ناسازگاری برنامه‌ها بود و مشکلات ویندوز RT هنوز در خاطر کاربران مانده است. با گسترش گوشی‌ها و دستگاه‌های مبتنی بر آرم، بخش زیادی از آن موانع کم‌رنگ شده است. امروز اگر عمر باتری مهم‌تر از قدرت خام باشد، پیشنهاد یک لپ‌تاپ آرم منطقی است.

استثنای بزرگ گیمرها هستند. لپ‌تاپ‌های اسنپدراگون در بازی‌های رایانه‌ای ضعیف عمل می‌کنند و فقط عناوین قدیمی دوبعدی را نسبتاً روان اجرا می‌کنند. چون برند انویدیا با گیمینگ پی‌سی گره خورده، نحوه برخوردش با این موضوع مهم بود. پیش از عرضه، شرکت وعده بازی‌های قدرتمند و صدها عنوان سازگار از همان روز اول را داد؛ عناوینی که با همکاری برخی از بزرگ‌ترین ناشران و سازندگان آماده شده بودند.

جز این غدیر نیوز وعده، انویدیا درباره وجه گیمینگ این لپ‌تاپ‌ها کم‌حرف است و ترجیح می‌دهد از توان هسته‌ها و قابلیت‌های هوش مصنوعی بگوید. همین رویکرد نشان می‌دهد اولویت واقعی محصول کجاست.

با این حال نگرانی از ناسازگاری RTX Spark بی‌مورد است. روی اومنی‌بوک طیف گسترده‌ای از بازی‌ها آزمایش شد: عنوان بصری سنگینی مانند Space Marine II، بازی تازه‌ای مثل Galactic Racer که احتمالاً روی تراشه جدید چندان آزموده نشده، بازی دوبعدی Absolum و حتی آثار بسیار قدیمی کتابخانه استیم. تقریباً همه بدون مشکل نصب و اجرا شدند.

دو ایراد مشخص دیده شد. نسخه اصلی Skyrim، منتشرشده در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۱، اصلاً اجرا نشد؛ اما نسخه بازسازی‌شده سال ۲۰۲۱ برای رایانه بدون اشکال بالا آمد. دموی Shadow of the Tomb Raider هم باز نشد. این نسخه بنچمارک مناسبی دارد، هرچند نویسنده تا پیش از این خودش آن را بازی نکرده بود. مورد دیگر Mount & Blade: Warband بود؛ بازی کوچک اما پیچیده‌ای بر پایه DirectX 9 از سال ۲۰۱۰. اجرا شد، ولی نرخ فریم حدود یک‌چهارم مقداری بود که با توجه به سایر بازی‌ها انتظار می‌رفت.

جز این موارد همه‌چیز پایدار بود. انتظار می‌رفت مشکلات بیشتری پیش بیاید، چون سازندگان بازی پی‌سی تا امروز فشار جدی برای اجرای خوب عناوین ویندوزی روی آرم نداشته‌اند. فارغ از اولویت‌های دیگر، انویدیا با کمک محتمل مایکروسافت سازگاری بازی را از همان عرضه اولیه به‌خوبی حل کرده است.

عملکرد خوب است، اما خیره‌کننده نیست

اومنی‌بوک اولترا لپ‌تاپ گیمینگ قابل قبولی است. بعد از کنار رفتن نگرانی سازگاری، کیفیت اجرای بازی‌ها غافلگیرکننده بود. به‌طور خلاصه، بازی‌های امروزی را تقریباً در سطح لپ‌تاپی با کارت مجزای RTX 5070 اجرا می‌کند و شاید اندکی پایین‌تر.

برای مقایسه، بررسی MSI Stealth 16 AI+ با RTX 5070 مجزا در دسترس است. آن دستگاه طراحی متعارفی با پردازنده Core Ultra 9 و ۳۲ گیگابایت رم دارد. باید در نظر گرفت که RTX Spark در چیدمان یکپارچه، حافظه سیستم و گرافیک را به اشتراک می‌گذارد. با این وجود، مقایسه مستقیم همچنان معنادار بود.

لپ‌تاپ اچ‌پی در آزمون گرافیک Geekbench 7 با اختلاف حدود ۵ درصد از نمونه دارای کارت مجزا جلو افتاد: ۱۱۳۰۲۲ در برابر ۱۰۷۲۳۲. در همان ابزار و در حالت تک‌هسته‌ای پردازنده، از Core Ultra 9 386H ضعیف‌تر بود: ۲۱۴۳ در برابر ۲۵۶۰. در پردازش چندهسته‌ای اما با تکیه بر ۲۰ هسته Grace پیشی گرفت و ۱۹۵۹۹ را در مقابل ۱۵۵۰۳ ثبت کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *