بازی «مسابقه‌دهنده کهکشانی جنگ ستارگان» (Star Wars: Galactic Racer) یک بازی پادریسینگ نیست، اما به شدت درباره پادریسینگ است و شاید حتی بیشتر از آنچه توسعه‌دهندگان آن در نظر داشته‌اند. اگر کمی با من همراه باشید، این موضوع را بیشتر توضیح خواهم داد.
بله، بازی خوبی است
اول از همه، «مسابقه‌دهنده کهکشانی» یک بازی مسابقه‌ای آرکید بسیار خوب است. اگر از بازی‌هایی مانند F-Zero یا Wipeout، یا البته بازی اصلی Episode 1 Racer از دهه ۹۰ لذت برده‌اید، این بازی به راحتی توصیه می‌شود. این بازی دارای یک حالت پارک های دیدنی تک‌نفره روگ‌لایک مناسب، حالت چندنفره رقابتی، گزینه‌های شخصی‌سازی فراوان، گرافیک بسیار زیبا و مهم‌تر از همه، حس سرعت فوق‌العاده‌ای است.
من به خصوص از جزئیات علمی-تخیلی کوچکی که این بازی را فراتر از مجموعه‌ای از ماشین‌ها و مسیرها می‌برد، خوشم می‌آید. قبل از هر مسابقه می‌توانید یک رویداد سریع دکمه‌زنی انجام دهید تا قطعات هاورکار خود را گرم کنید. این کار به عمد شبیه به بررسی‌های قبل از پرتاب یک سفینه فضایی یا یک مسابقه‌دهنده آینده‌نگر است. تقویت‌کننده سرعت «رم‌جت» خطرناک شما می‌تواند بیش از حد گرم شده و منفجر شود، اما در یک سیاره یخی می‌تواند مدت زمان بیشتری کار کند. بسیار جالب است.
اما چیزی که بیشتر از همه مرا درگیر کرده، حالت داستانی بازی است. و این تعجب‌آور است، زیرا خود داستان چندان خوب نیست. البته ناامید نیستم – شما بازی‌های مسابقه‌ای را برای درگیر شدن با یک روایت نمی‌خرید. در ظاهر، این یک داستان بسیار ساده است. شما یک خلبان هستید که به تازگی از زندان به دلیل یک اتهام ساختگی آزاد شده‌اید، برخی سرمایه‌گذاران شما را وارد یک لیگ مسابقه‌ای با مشروعیت مشکوک می‌کنند، و یک مرد ثروتمند و بدجنس وجود دارد که کارهای بدجنسانه مردان ثروتمند را انجام می‌دهد. انگیزه شما این است که او را از روی موتور اسپیدربایک پرسرعتش به پایین بکشید.
طرفداران جنگ ستارگان از این بازی لذت می‌برند
این بازی نکات زیادی برای طرفداران جنگ ستارگان دارد. داستان در یک نقطه بسیار خاص از جدول زمانی گسترده جنگ ستارگان، درست پس از «بازگشت جدای»، زمانی که امپراتوری تازه سقوط کرده و خلاء قدرت بزرگی با رقابت‌های زیاد برای پر کردن آن وجود دارد، اتفاق می‌افتد. ظاهراً در مقطعی پس از «تهدید شبح» – فیلمی که به‌روزرسانی علمی-تخیلی تپنده مسابقه ارابه‌رانی بن‌هور را در ذهنیت فرهنگی قرار داد – امپراتوری ورزش پادریسینگ را ممنوع کرد. بنابراین در ابتدای «مسابقه‌دهنده کهکشانی»، شما به طور مشخص در پادریسینگ شرکت نمی‌کنید. در عوض، شما اسپیدرهای زمینی به سبک ماشین، اسپیدربایک‌های به سبک موتور، و «اسکیم اسپیدرها» را دارید. این دسته سوم و کاملاً جدید، سخت‌تر و کندتر از موتور، اما سریع‌تر و مانورپذیرتر از ماشین است. این مانند یک پادریسر است، فقط… نه.
نکته اینجاست که اساساً هر شخصیتی در این بازی یا یکی از هم‌مسابقه‌ای‌های شماست، یا کسی که به شدت در این ورزش درگیر است. مکانیک شما، مدیر شما، حامیان مالی مختلف شما. همه عاشق مسابقه هستند. این به دیالوگ‌ها و تعاملات طعمی می‌دهد که در غیر این صورت ممکن بود وجود نداشته باشد.
در حالی که من بازی را بیشتر با رد کردن تعاملات بین هر مرحله از مسابقه شروع کردم، در نهایت با هم‌مسابقه‌ای‌هایم آشنا شدم. مانند بیدی بلاس، پسر تمساح معروف، یا گولی، نابغه تازه‌کار که گونه‌اش لال است، بنابراین دروید دوستانه او، O2-RO، به جای او صحبت می‌کند. مورد علاقه من فولا کانجن است، یک مسابقه‌دهنده از یک سیاره کشاورزی که چیزی جز سرعت و هیجان نمی‌خواهد. بله، اینها نام‌های بسیار جنگ ستارگانی هستند.
بنابراین شما مجموعه‌ای از شخصیت‌ها را دارید که عاشق مسابقه هستند… اما هیچ پادریسینگی دیده نمی‌شود. پادریسرها آنقدر سریع و مانورپذیر هستند که خطر راندن یکی از آنها برگزاری یک مسابقه واقعی و سازمان‌یافته را تقریباً غیرممکن می‌کند. اما بلافاصله مشخص می‌شود که میراث پادریسینگ در جهان جنگ ستارگان وجود دارد، تقریباً به همان اندازه که در دنیای واقعی وجود دارد. همه پادریسینگ را به یاد می‌آورند، و حتی آن شخصیت‌هایی که خیلی جوان هستند نیز از آن اطلاع دارند و با احترام از آن صحبت می‌کنند و مسابقات و مسابقه‌دهندگان خاصی را از حدود ۳۰ سال پیش به یاد می‌آورند. و هی، نگاه کنید، «اپیزود ۱» و بازی‌های ویدیویی همراه آن نیز تقریباً ۳۰ ساله هستند.
در روایت آغازین بازی آمده است: «من می‌خواستم مسابقه برگردد، همانطور که بود، همانطور که باید باشد!» کستار بول، آن مرد ثروتمند و احمق که لیگ را به تصرف خود درآورده است، می‌گوید: «تماشاگران مشتاق دیدن یک پادریسر واقعی در لیگ بوده‌اند. یعنی، آنها مشتاق دیدن من هستند.»
صحبت با این شخصیت‌ها درباره «روزهای اوج پادریسینگ» بسیار شبیه به گوش دادن به طرفداران واقعی ورزش‌های موتوری است. وقتی یک عاشق ماشین درباره نیسان اسکای‌لاین جی‌تی-آر R32 صحبت می‌کند و به آن لقب «گودزیلا» می‌دهد، یا با علاقه از پیشرفت‌های سریع یک دهه خاص از مسابقات رالی یاد می‌کند، همان حس را منتقل می‌کند. من به اندازه کافی درباره مسابقات واقعی نمی‌دانم که با قطعیت صحبت کنم. اما به عنوان یک ناظر بیرونی، به نظر می‌رسد که توسعه‌دهندگان به دنبال یک حس خاص بوده‌اند و دقیقاً به هدف زده‌اند.
«روزهای اوج» پیش‌درآمدها
نمی‌توانم این را از طریق یک لنز رسانه‌ای گسترده‌تر نیز تحلیل نکنم. اگر از طرفداران جنگ ستارگان هستید، احتمالاً می‌دانید که از زمانی که دیزنی این فرنچایز را خریداری کرده، فراز و نشیب‌های زیادی داشته است. واکنش به فیلم‌های اپیزودهای ۷-۹ در بهترین حالت متفاوت بود، با یک افت قطعی در پایان ۴۰ ساله «حماسه اسکای‌واکر». سایر محصولات جانبی از بسیار خوب (روگ وان) تا…