نمایشگر Xperia Play بسیار شبیه به نمایشگر گوشی Xperia X10 میباشد و این را باید گفت که هر دو عملکردی بسیار خوب در کیفیت دید از زاویه و تولید رنگ دارند. ولی از نگاهی موشکافانهتر متوجه شدیم که نمایشگر Xperia Play شیشهایتر میباشد که به همین دلیل نیز کیفیت و غلظت رنگ مشکی در آن بهتر است. همچنین شایعاتی نیز وجود دارد که احتمالا این نمایشگر همانند نمایشگر Xperia Arc از فنآوری Bravia بهره میبرد که منجر به افزایش کیفیت تصویر به خصوص در هنگام پخش ویدیو میشود و البته از این موضوع اطمینان کافی نداریم و در آینده حتما شما را در جریان قرار خواهیم داد. مدلی که ما در دست داریم از چیپست Qualcomm MSM8655 با سرعت ساعتی 1GHz بهره میبرد و مجهز به جی پی یو Adreno 205 میباشد. همهی اینها همراه با 512 مگابایت حافظهی رم قدرت بسیار زیادی را برای اجرای بازیها به این گوشی میدهند، به طوری بنچ مارکهای بسیار بالایی را در تستهای مختلف به خود اختصاص میدهد. البته هم اکنون هم گوشیهای دیگری در بازار وجود دارند که از سختافزارهای مشابه بهره میبرند و حتی HTC Desire Z حافظهی رم 726 مگابایت دارد و LG Optimus 2X از پردازندهی فوقالعادهی دو هستهای 1.2GHz بهره میبرند. با این حال هیچ کدام با تخصص اجرای بازی ساخته نشدهاند. پیش از این که دستهی بازی را به صورت کشویی از زیر نمایشگر خارج کنیم، نخست متوجه چهار دکمهی معمول آندروید در قسمت زیر نمایشگر میشویم. دکمههای Back, Search, Home, Menu بر روی همهی گوشیهای آندروید وجود دارند. دیگر دکمههای فیزیکی بر روی بدنه شامل یک دکمهی پاور کوچک در قسمت بالا و سمت راست و یک دکمهی Rocker در کنارهی سمت راست گوشی میشوند. کار کردن با هر دوی آنها کمی نیاز به عادت دارد. اولی خیلی کوچک ساخته شده و دومی کمی بد جا قرار گرفته است. به جز این نقاط ضعف که در مورد طراحی گفتیم، تنها مشکل در کیفیت ساخت را میتوان به درب باتری براق گوشی نسبت داد. در واقع خیلی سست و شل و ول میباشد. برای از جای در آوردن آن نیز نخست باید قسمت پایین آن را از جای درآوردید و سپس یک عمل کشویی انجام گیرد. این مشکل به هیچ وجه در Xperia X10 وجود نداشت و درب مات خاکستری آن به طور کامل از جای در میآمد. در ضمن پس از چند روز استفاده متوجه تعدادی خش ریز بر روی درب هم شدیم. قضیه وقتی بدتر میشود که میبینیم قسمت پشتی خمیده و برآمده ساخته شده و این خبر خوبی برای ارگونومی در دست گرفتن آن است ولی باعث خش افتادن بیشتر میشود. درب را که باز میکنیم با جایگاه باتری 1500mAh (قابل تعویض با باتری Xperia X10) برخورد میکنیم که توانایی شارژدهی به مدت یک روز کامل در شرایط اتصال کامل 3G و استفادههای عادی با عکاسی نسبتا زیاد با دوربین را به ما داد. در همان جا شیار کارت حافظه و نیز سیم کارت هم وجود دارد و خوشبختانه بدون نیاز به در آوردن باتری میتوانید آنها را تعویض نمایید. چیزی که نظر ما را به خود جلب میکند برچسبی با مضمون 2nd mic است که در بالای فلاش LED قرار گرفته. این در واقع میکروفونی دوم برای کاهش نویز در مکالمه میباشد درست همانطوری که بر روی HTC Nexus One قرار دارد. با این حال کیفیت مکالمه بسیار خوب است و اسپیکرهای استریو نیز عملکرد بسیار خوب و صدای بلندی دارند. زمان این رسیده که نگاهی هم به ویژگی اصلی یعنی دستهی بسیار جذاب کشویی بیندازیم. این دستهی کشویی با مکانیسم فنری به بیرون میآید. یعنی کافی است کمی آن را به بیرون بکشید تا بقیهی مسیر را خود به خود طی بکند. این دسته مانند گیم پدی به شکل Dual Shock میباشد. در این دسته میتوانید تاچپدهایی را به جای دستکهای مکانیکی Dual Shock ببینیم. البته اینها برای بازی کردن آیدهآل نیستند ولی برای بازی با Xperia چرا. پس به جای آن دستکها که با چرخاندن آنها به جهات مختلف میتوانستید اعمالی را انجام دهید، اکنون این کار را باید با این دایرههای لمسی انجام دهید. در ضمن D-Pad برای آندروید به صورت فطری به خوبی کار میکند و این میتواند خبر بسیار خوبی برای کاربرانی باشد که به Optical Track Pad یا Optical Track Ballها عادت کردهاند. از آن جایی که ما تجربهی کمی در رابطه با بازی کردن با PSP Go داریم از یکی از دوستان خواهش کردیم تا با این دسته کار کند و تجربیات خود و نقاط قوت و ضعف آن را در اختیار ما قرار دهد. بررسی او بدینگونه بود که در هنگام در دست گرفتن از طریق گیم پد کشویی، گوشی بالانس خوبی ندارد و در حقیقت توازن PSP Go از نظر وزنی بهتر بود. عمق عملکرد دکمهها نیز میتوانست بیشتر باشد که البته نیاز به بدنهی ضخیمتری پیدا میکرد. ولی کیفیت ساخت Xperia Play بهتر از PSP Go است و در ضمن هنوز و با توجه به ایراداتی که دارد باز هم استفاده از آن آسان میباشد. در ضمن این را هم بگوییم که دکمهها پلاستیکی ساخته شدهاند و در نخستین بار استفاده ممکن است فکر کنید که بی کیفیت میباشند.در چند روز گذشته از Xpera Play به عنوان گوشی اصلی خود استفاده کردهایم و میتوان گفت که عملکردهای آن بسیار سریع و لحظهای میباشد. همانند Samsung Google Nexus S این یکی هم از همهی مزیتها و البته معایب نسخهی جدید سیستم عامل Android یعنی آندروید 2.3 بهره میبرد. بنابراین برای آشنایی بیشتر با آن میتوانید خوانای نقد و بررسی Nexus S باشید. البته صفحه کلید مجازی که بر روی نمایشگر Xperia Play ظاهر میشود تفاوت چندانی با صفحه کلید Xperia X10 ندارد و فقط از گرافیک شارپتری بهره میبرد. سونی اریکسون از نقاط ضعف نرمافزاری X10 درسهای خوبی گرفت و سعی کرد به جای فقط افزایش نرمافزارهای نصب شده به فکر استفادهی بهینه از سیستم عامل آندروید باشد. بنابراین در این گوشی همانند Xperia Arc سعی شده تا ویژگیهای بهتری به صفحهی خانگی افزوده شود. تمام ویجتها در یک صفحه به نمایش گذارده میشوند. اکنون دیگر از دست ویجت Timescape خلاص شدهایم. بر روی این گوشی بازیهای Ridge Racer Revolution, Tony Hawk’s Pro Skater 4, Gundam Battle Assault 2, Super Mario Bros. 4 را نصب و اجرا کردیم، همگی آنها به راحتی و بسیار خوب اجرا میشوند. خوب سعی کردیم که نگاهی اجمالی بر روی این نوآوری جدید سونی اریکسون داشته باشیم. تا آن جایی که به عملکرد آن به عنوان یک گوشی آندروید پیشرفته مربوط میشود، در سطحی متوسط نسبت به رقبای HTC، سونی اریکسون و سامسونگ خود قرار میگیرد. پس ویژگی تمرکز بر روی بازی میتواند Xperia Play را از آنها متمایز نماید. با این حال هنوز سوالاتی باقی میماند. اینکه بازیهای مخصوص این گوشی چه قیمتی خواهند داشت؟ عملکرد آن در بازیهای مختلف چگونه خواهد بود؟ و از همه مهمتر اینکه در بازار چگونه از آن استقبال خواهد شد. به هر صورت اینها را میتوان پس از ورود گستردهی خود گوشی و بازیهای آن به بازار فهمید و ما نیز نمیخواهیم قضاوت چندانی دربارهی آن بکنیم و به همین بررسی نسبتا کوتاه قانع میشویم تا به محض ورود گسترده به بازار اطلاعات بیشتری از آن دستگیر ما بشود.
