از ۵۰،۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سال پیش، تعدادی از بزرگترین حیوانات روی زمین شامل چرندگانی مانند ماموتهای پشمآلو، اسبهای باستانی و گاومیشهای آمریکایی منقرض شدهاند. از بین رفتن این گونههای چرنده باعث افزایش آتشسوزیها در مراتع زمین شده است. این موضوع طی مقالهای که مجلهی Science آنرا به چاپ رسانده، به تایید دانشمندان رسیده است.
دانشمندان فهرستی از پستانداران بزرگ منقرض شده و تاریخ انقراض آنها در ۴ قارهی بزرگ زمین را تهیه کردهاند. دادههای جمعآوری شده نشان داده است که آمریکای جنوبی ۸۳ درصد از چرندگان خود را طی دورهی مورد بررسی از دست داده است و در این دوره آمریکای شمالی ۶۸ درصد از چرندگان خود را از دست داده است. استرالیا با ۴۴ درصد و آفریقا با ۲۲ درصد در رتبههای بعدی قرار دارند. محققین در مرحلهی بعد این دادهها را با تاریخچهی آتشسوزیهای رخ داده در این مناطق ترکیب کردهاند و به نتایج جالبی رسیدهاند.
دانشمندان با استفاده از زغالهای موجود در ۴۱۰ سایت جهانی توانستهاند سابقهی آتشسوزیهای رخ داده را در نواحی مختلف بهدست بیاورند. آنها دریافتهاند که بیشترین میزان آتشسوزیها زمانی رخ داده است که چرندگان بزرگ منقرض شدهاند. قارههایی که اکثر چرندگان بزرگ خود را از دست دادهاند، افزایش جدی میزان آتشسوزیها را تجربه کردهاند؛ در حالی که در استرالیا و آفریقا که نرخ انقراض پایینتری داشتهاند، میزان آتشسوزیها نیز کمتر بوده است.
در واقع انقراض چرندگان بزرگ منجر به بروز مجموعهای از اتفاقات شده است. مطالعهی این اثر به ما کمک میکند تا اثر گیاهخواران بر روی اکولوژی جهانی امروزی را بهتر درک کنیم. چیزی که اکنون میدانیم این است که منقرض شدن حیوانات گیاهخوار منجر به از بین رفتن حیوانات شکارچی و همچنین نابود شدن برخی از درختان میوهدار شده است. این درختان برای لقاح به گیاهخواران نیاز دارند تا گردهی آنها را پخش کنند.
اکوسیستم مراتع روی زمین پس از منقرض شدن چرندگان و افزایش آتشسوزیها رو به نابودی رفتهاند و به همین خاطر، گیاهخواران مدرن با اکوسیستم تغییریافتهی باقی مانده از دوران باستان خو گرفتهاند. محققین اذعان دارند که همین گیاهخواران امروزی نیز در مقابله با آتشسوزیها و تغییرات اقلیمی اثرگذار هستند و باید از آنها محافظت شود.